Κυριακή, 20 Αυγούστου 2017

Τὸ λάθος ποὺ κάνουν πολλοὶ νομίζοντας ὡς ἀρετὴ τὴν μικροψυχία


Ἅγιος Νικόδημος ὁ Ἁγιορείτης - Ἀόρατος Πόλεμος
Σχετικὰ μὲ αὐτό, βρίσκονται σὲ πλάνη πολλοί, ὅσοι νομίζουν γιὰ ἀρετὴ τὴν ὀλιγοψυχία καὶ τὴν ὑπερβολικὴ λύπη ποὺ τοὺς συνοδεύει ὕστερα ἀπὸ τὴν ἁμαρτία, μὴ γνωρίζοντας ὅτι αὐτὴ προέρχεται ἀπὸ κρυφὴ ὑπερηφάνεια καὶ πρόληψι, ποὺ ἔχουν κάνει θεμέλια πάνω στὴν ἐλπίδα καὶ στὸ θάρρος ποὺ ἔχουν στὸ ἑαυτό τους καὶ στὶς δυνάμεις τους. Γιατὶ αὐτοί, ὑπολογίζοντας τὸν ἑαυτό τους ὅτι εἶναι κάτι, κατὰ κάποιον τρόπο, ξεθάρρεψαν πολύ, καὶ βλέποντας μὲ τὴν δοκιμὴ τῆς πτώσεως, ὅτι δὲν ἔχουν καμμία δύναμι, ταράζονται καὶ ἀποροῦν, σὰν γιὰ κανένα πρᾶγμα καινούργιο καὶ ὀλιγοψυχοῦν βλέποντας πεσμένο στὴ γῆ ἐκεῖνο στὸ ὁποῖο βασίσθηκαν (δηλαδὴ τὸν ἑαυτόν τους), πάνω στὸν ὁποῖο εἶχαν ἀποθέσει τὸ θάρρος καὶ τὴν ἐλπίδα τους.Αὐτὸ ὅμως δὲν γίνεται καὶ στὸν ταπεινό, ὁ ὁποῖος μόνο στὸ Θεὸ ἔχει τὴν ἐλπίδα καὶ τὸ θάρρος του, χωρὶς νὰ ἔχῃ καμία ἐλπίδα στὸν ἑαυτό του. Γι᾿ αὐτό, ὅταν πέσῃ σὲ κάθε εἴδους σφάλμα, ἂν καὶ αἰσθάνεται πόνο καὶ λύπη, μὲ ὅλο τοῦτο δὲν ταράσσεται, οὔτε ἀπορεῖ. Γιατὶ ξέρει ὅτι αὐτὸ τοῦ συνέβη ἀπὸ τὴν ἀθλιότητα καὶ τὴν ἀδυναμία τοῦ ἑαυτοῦ του, ἡ ὁποία γνωρίζεται πολὺ καλὰ μὲ τὸ φῶς τῆς ἀλήθειας.

Γιατί εγκατέλειψα τον παπισμό


  Ιεροδιάκονος Παύλος Μπαγεστέρ-Κονβαλιέρ   
Ένα φρικτό δίλημμα
Η μεταστροφή μου στην Ορθοδοξία άρχισε μια μέρα, που διόρθωνα τους καταλόγους της βιβλιοθήκης του μοναστηριού στο οποίο ανήκα. Το μοναστήρι αυτό είναι του Τάγματος του Αγίου Φραγκίσκου και βρίσκεται στην πατρίδα μου την Ισπανία.
Ενώ ταξινομούσα διάφορα παλαιά έγγραφα σχετικά με την Ιερά Εξέτασι, έπεσε στα χέρια μου ένα έγγραφο αληθινά καταπληκτικό, χρονολογούμενο από το έτος 1647. Στο έγγραφο αυτό αναφερόταν μια απόφασις της Ιεράς Εξετάσεως, που αναθεμάτιζε ως αιρετικό κάθε χριστιανό ο οποίος θα τολμούσε να πιστεύση, να παραδεχθή και να μεταδώση σε άλλους το ότι ο Απόστολος Παύλος στηριζόταν στο αποστολικό κύρος του.
Επρόκειτο για ένα εύρημα φρικτό, που δε μπορούσε να χωρέση ο νούς μου. Σκέφθηκα αμέσως, για να καθησυχάσω την ψυχή μου, ότι ίσως επρόκειτο για τυπογραφικό λάθος ή για μια πλαστογράφησι, πράγμα που άλλωστε ήταν συνηθισμένο στην Δυτική Εκκλησία εκείνης της εποχής, στην οποία αναφερόταν το κείμενο. Αλλά η ταραχή και η έκπληξίς μου έγινε μεγαλύτερη όταν ερεύνησα και διεπίστωσα ότι εκείνη η απόφασις της Ιεράς Εξετάσεως που αναφερόταν στο έγγραφο ήταν αυθεντική. Πράγματι, ήδη σε δύο περιπτώσεις προγενέστερες, δηλαδή στα 1327 και 1351, οι Πάπαι Ιωάννης ΚΒ' και Κλήμης ΣΤ' διαδοχικώς είχαν καταδικάσει και αναθεματίσει κάθε έναν που θα τολμούσε να αρνηθή ότι ο απόστολος Παύλος, καθ, όλη τη διάρκεια του αποστολικού του βίου, είχε απολύτως υποταχθή στην μοναρχική εκκλησιαστική αυθεντία του πρώτου Πάπα και Βασιλέως της Εκκλησίας, δηλαδή του αποστόλου Πέτρου. Και πολύ αργότερα, ο Πίος Ι' στα 1907 και ο Βενέδικτος ΙΕ' στα 1920 είχαν επαναλάβει τα ίδια αναθέματα και τις ίδιες καταδίκες.
Έπρεπε λοιπόν να αποκλείσω κάθε πιθανότητα αβλεψίας ή πλαστογραφήσεως. Κι έτσι αντιμετώπισα αμέσως ένα σοβαρό πρόβλημα συνειδήσεως.
Προσωπικά, μου ήταν αδύνατο να παραδεχθώ ότι ο απόστολος Παύλος διατελούσε κάτω από οιοδήποτε Παπικό πρόσταγμα. Η ανεξαρτησία του αποστολικού του έργου ανάμεσα στα έθνη απέναντι εκείνης που χαρακτήριζε την αποστολή του Πέτρου ανάμεσα στους περιτετμημένους ήταν για μένα ένα ατράνταχτο γεγονός που το φώναζε η Αγία Γραφή.
Το πράγμα ήταν για μένα καταφάνερο, αφού οι εξηγητικές εργασίες των Πατέρων σ' αυτό το σημείο δεν αφήνουν τόπο στην παραμικρά αμφιβολία. « Ο Παύλος- γράφει ο ιερός Χρυσόστομος- διακηρύσσει την ισότητά του με τους άλλους αποστόλους και θέλει να συγκριθή, όχι μονάχα με όλους τους άλλους, αλλά και με τον πρώτο απ' αυτούς, για ν' αποδείξη ότι ο καθένας τους είχε το ίδιο κύρος». Πράγματι, ομοθυμαδόν όλοι οι Πατέρες παραδέχονται ότι «όλοι οι λοιποί απόστολοι ήσαν το ίδιο που ήταν ο Πέτρος, δηλαδή ήσαν περιβεβλημένοι την ίδια τιμή κι' εξουσία». Είναι αδύνατο οποιοσδήποτε απ' αυτούς να ασκούσε εξουσία ανώτερη στους άλλους, διότι ο αποστολικός τίτλος που είχε ο καθένας τους ήταν «η μεγαλύτερη αυθεντία, η κορυφή όλων των εξουσιών». «Όλοι ήσαν ποιμένες, ενώ το ποίμνιο ήταν ένα. Και το ποίμνιο αυτό ποιμαινόταν από τους αποστόλους με ομόθυμη όλων συγκατάνευσι».
Το ζήτημα ήταν, λοιπόν, κατακάθαρο. Κι όμως, η ρωμαϊκή διδασκαλία εδώ ήταν αντίθετη από τα πράγματα. Έτσι εισήλθα για πρώτη φορά στη ζωή μου σ' ένα τρομακτικό δίλημμα. Τι θα διάλεγα: Από το ένα μέρος το Ευαγγέλιο και την Ιερά Παράδοσι, ή τη διδασκαλία της Εκκλησίας μου από το άλλο μέρος; Σύμφωνα με τη ρωμαϊκή θεολογία είναι απαραίτητο για τη σωτηρία να πιστεύουμε ότι η Εκκλησία είναι καθαρή μοναρχία, της οποίας μονάρχης είναι ο Πάπας. Έτσι, η σύνοδος του Βατικανού, συνοψίζοντας όλες τις προγενέστερες καταδίκες, διεκήρυξε επίσημα ότι «εάν κανείς πη...ότι ο Πέτρος (θεωρούμενος ως ο πρώτος Πάπας) δεν διωρίσθηκε από τον Χριστό ως αρχηγός των Αποστόλων και Κεφαλή ορατή όλης της Εκκλησίας...είναι υπό ανάθεμα».  

Ραβίνος της Βαρκελώνης: «Η Ευρώπη χάθηκε»!




 Φαίη Σχολιάζει ο Νίκος Κλειτσίκας
http://nikosklitsikas.gr/


Υπάρχει στ’ αλήθεια «τρομοκρατία» ή ένα σχέδιο μυστικών υπηρεσιών του… υπέρ-εθνικού κεφαλαίου; (μέρος Α΄)

Συνομωσιολογία;
Ο κύριος Meir Bar-Hen είναι ο Αρχηγός Ραβίνος της Βαρκελώνης, όπου δολοφονήθηκαν άνανδρα αθώοι πολίτες από υποτιθέμενους «τρομοκράτες».
Αμέσως μετά τη σφαγή στη Λα Ράμπλα, μεταξύ άλλων, κάλεσε τους Εβραίους το θρήσκευμα Ισπανούς πολίτες ν’ αγοράσουν ένα κομμάτι γης στο Ισραήλ και να πάνε εκεί να κατοικήσουν πριν είναι πολύ αργά: «Η Ευρώπη χάθηκε».
Το «διάγγελμα» του ΑρχιΡαβίνου μας το μεταφέρει και έγκυρο ΜΜΕ του κατοχικού καθεστώτος στην Παλαιστίνη: (The Times of Israel)

Συνομωσιολογία;
Οι πέντε (5) «τρομοκράτες» που σκοτώθηκαν στην Cambrils (Καταλωνία) από τις σφαίρες των «αστυνομικών» είχαν ψεύτικες ζώνες ανατίναξης εκρηκτικών.
Τι κρίμα… σκοτώθηκαν όλοι οι «τρομοκράτες», ειδάλλως θα ήταν ενδιαφέρον να γνωρίζουμε αν οι «ισλαμιστές» πάσχουν από πνευματική ανικανότητα -στην καθομιλουμένη αν είναι ηλίθιοι- και ζώνονται με ζώνες εκρηκτικών από κενές πλαστικές φιάλες. Ή αν κάποιοι τους είχαν προμηθεύσει ψεύτικες ζώνες και γιατί;




Οι ψεύτικες ζώνες εκρηκτικών των «τρομοκρατών» του Λονδίνου

Τι σύμπτωση! Και στο Λονδίνο οι τρεις (3) «τρομοκράτες» που ήταν ζωσμένοι με παιχνιδάκια στη μέση τους έπεσαν νεκροί από τις σφαίρες των «αστυνομικών». Τι κρίμα… οι τρεις (3) «τρομοκράτες» (Khuram Butt, Rachid Redouane, Youssef Zaghba) πήραν μαζί τους στον τάφο το μυστικό τους.

Κι αυτοί οι «αστυνομικοί», τόσο οι Ισπανοί όσο κι οι Άγγλοι είναι δεινοί σκοπευτές… Ας ρωτήσει κάποιος έναν πραγματικό αστυνομικό, εκπαιδευμένο ή «ανεπρόκοπο ρεμάλι», θα πυροβολούσε έναν άνθρωπο, έναν στόχο που ήταν ζωσμένος με εκρηκτικά; Εκτός αν ήταν ενημερωμένος πως ήταν ζωσμένοι με παιχνιδάκια…

Δεν απομένει παρά να διευκρινίσει η Cia που «πριν δύο μήνες είχε ενημερώσει τη μυστική υπηρεσία των Καταλανών (Mossos d’Esquadra), για υψηλό κίνδυνο τρομοκρατικής επίθεσης στη Βαρκελώνη, με στόχο τη Λα Ράμπλα. Συμβολικό στόχο, επακριβώς με τις άλλες επιθέσεις που αιματοκύλισαν την Ευρώπη».

Αν δεν γνωρίζει η Cia, που μόλις πριν λίγες ημέρες σταμάτησε τον εφοδιασμό, την εκπαίδευση και τη μισθοδοσία στους «εξεγερμένους» στη Συρία που ήθελαν να ανατρέψουν την κυβέρνηση της Δαμασκού (Trump ends Syria arms link), ποιος άλλος μπορεί να γνωρίζει;

* Σύντομα θα ακολουθήσει η συνέχεια, το «ξεδίπλωμα» της δήθεν «τρομοκρατίας», αναμένοντας το επόμενο κτύπημα…



Πηγή Press-Gr

Ο ΚΑΗΜΟΣ ΤΗΣ ΑΝΝΑΣ ΚΑΙ Η ΙΣΤΟΡΙΑ




Όλα θα έρθει καιρός που θα ξεχαστούν. Όσοι θα γράψουν για την οικογένειά της, θα περιοριστούν σε μάχες και χρονολογίες, θα ασχοληθούν με την οικονομική πολιτική και τη διπλωματία του πατέρα της περιληπτικά, θα αναφερθούν στα χρυσόβουλλά του, επικρίνοντας ή επαινώντας τον αυθαίρετα. Για την καθημερινή αγωνία, τις πίκρες, τα οράματα και τις διαψεύσεις του κανείς δεν θα μιλήσει. Δεν θα νοιαστεί κανείς αν κάθιζε στο τραπέζι και δεν μπορούσε να καταπιεί από τη στενοχώρια του, ούτε για τους πόνους των ποδιών του, ούτε για τις αγρύπνιες του. Συχνά βουρκώνει η Άννα, όταν αναρωτιέται τί θα απογίνουν μέσα στον χρόνο. Αν θα τους θυμηθεί κανείς ποτέ. Ποιος θα τους βράσει λίγο στάρι ή θα τους ψάλει ένα τρισάγιο.

Σάββατο, 19 Αυγούστου 2017

ΠΡΟΟΔΕΥΤΙΚΟΣ ΣΚΟΤΑΔΙΣΜΟΣ



ΠΡΟΟΔΕΥΤΙΚΟΣ ΣΚΟΤΑΔΙΣΜΟΣ
Πελίτης Ιωάννης, Θεολόγος
Έχοντας προηγηθεί η καταλήστευση της δημόσιας και της ιδιωτικής περιουσίας μας – αίμα και ιδρώτας γενεών – με υπογραφές προδοτικές για ένα χρέος πολλαπλάσιο του πραγματικού, που οδήγησε χιλιάδες σε αυτοκτονία -μπορούσαν να σωθούν κάποιοι από αυτούς με λίγη εκκλησιαστική φροντίδα- και ακολουθώντας η πλημμύρα από αλλόφυλους οργανωμένους να μας υποτάξουν, μόνο ο Χριστός και η ψυχή μας έμειναν, που δεν μπορούν να πάρουν, αν δεν το επιτρέψουμε (Αγ. Κοσμάς ). Αλλά ακριβώς εκεί βρίσκεται ο στόχος.

Όταν άρχισε ο λαός να γονατίζει απ’ την ολόπλευρη επίθεση πολιτικών, δημοσιογράφων, συνδικαλιστών, τραπεζιτών, που συνόδευαν κήρυκες του αθεϊσμού, της αγραμματοσύνης, της διαστροφής και της δουλείας, κάποια άλλα χέρια ρασοφορεμένα, κάρφωσαν πισώπλατα την πίστη, την καρδιά του, με γραφίδες που υπέγραψαν ως εκκλησίες τις αιρέσεις. Δηλαδή εξίσωσαν βλάσφημα τον Αληθινό Θεό με τους ψευτόθεους, απεμπολώντας το αίμα αμέτρητων μαρτύρων, που θυσιάστηκαν γι΄ αυτή την πίστη και αγνοώντας άπειρες ψυχές στον άδη εξαιτίας της πλάνης των αιρέσεων. 

Παρασκευή, 18 Αυγούστου 2017

Ο Τρούμαν, ο Αθηναγόρας και η Παγκόσμια Ορθοδοξία: Μια Ιστορική Εναλλακτική


%cf%84%cf%81%ce%bf%cf%8d%ce%bc%ce%b1%ce%bd-%ce%b1%ce%b8%ce%b7%ce%bd%ce%b1%ce%b3%cf%8c%cf%81%ce%b1%cf%82-2 Σχόλιο Φαίης: Αποκαλυπτικό και πολυσήμαντο σε πολλά επίπεδα το περιεχόμενο αυτού του άρθρου. Σημαντικό δε και το γεγονός -αν και το έχουμε εμπεδώσει πια- ότι εμφανίστηκε στον επίσημο ιστοχώρο της Αρχιεπισκοπής Αμερικής (υπαγόμενη στο Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως) τον Απρίλιο του 2014 με τίτλο: «Truman, Athenagoras, and World Orthodoxy: An Historical Alternative». Ένας πιο ειλικρινής τίτλος κατά την ταπεινή μου άποψη θα έγραφε: ΤΟ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΕΩΣ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΕΡΓΑΛΕΙΟ ΤΩΝ ΗΠΑ: ΟΙ ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΙ (ΤΩΝ ‘ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΩΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΩΝ’) ΞΕΘΑΨΑΝ ΤΟΝ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΜΟ ΚΑΙ ΑΝΑΚΑΛΥΨΑΝ ΤΟΝ ΛΟΓΟ ΓΙΑΤΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΤΟΥΣ ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΥΓΝΩΜΟΝΕΣ ΠΟΥ ΧΤΥΠΑΝΕ ΤΗΝ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ.
Του Δρ. Αλέξανδρου Κ. Κύρου
καθηγητή Ιστορίας (Βαλκάνια, Βυζάντιο, Οθωμανική Αυτοκρατορία)
στο Salem State University


Δεν ήταν πολύ καιρό πριν που οι Αμερικανοί πρόεδροι κατάλαβαν ότι η ενεργός στήριξη και υπεράσπιση του Οικουμενικού Πατριαρχείου της Κωνσταντινουπόλεως από την Ουάσινγκτον ήταν συνεπής όχι μόνο με την αρχή της θρησκευτικής ελευθερίας αλλά και ένα σημαντικό παγκόσμιο μέσο για την ανάδειξη και την επικοινωνία των Αμερικανικών αξιών στη δίδυμη αρένα των διεθνών σχέσεων και της διπλωματίας των Μεγάλων Δυνάμεων. Η ιστορία ωστόσο γύρω από αυτήν την επίσημη άποψη του Πατριαρχείου, ως μοναδικού εταίρου για την ανάδειξη των δημοκρατικών ιδεών στο εξωτερικό και για την προώθηση ανθρωπιστικών στόχων σε όλο τον κόσμο, διέφυγε σε μεγάλο βαθμό της προσοχής του κοινού ενώ σταθερά διαβρώθηκε από τη θεσμική μνήμη της εξωτερικής πολιτικής της ελίτ αυτής της χώρας.



Πρόσφατα αποχαρακτηρισμένα έγγραφα του Στέιτ Ντιπάρτμεντ αποκαλύπτουν μια συναρπαστική ιστορία, μια εναλλακτική αφήγηση του Αμερικανικού ενδιαφέροντος και της εμπλοκής του με το Οικουμενικό Πατριαρχείο της Κωνσταντινουπόλεως κατά τη διάρκεια ίσως της πιο κρίσιμης περιόδου στην ιστορία της εξωτερικής πολιτικής των ΗΠΑ. Υπό τον πρόεδρο Χάρυ Τρούμαν, το δόγμα συγκράτηση ενάντια στον κομμουνισμό -εγκαινιάστηκε στην Ελλάδα το 1947- αναδείχθηκε ως το καθοριστικό πρότυπο που διέπει το ρόλο των ΗΠΑ στον μεταπολεμικό κόσμο. Η ‘συγκράτηση’ καθόρισε τις προτεραιότητες της Ουάσινγκτον, προσδιόρισε τις διεθνείς σχέσεις της και υπαγόρευσε τις δράσεις της στο εξωτερικό.

Πέμπτη, 17 Αυγούστου 2017

Αποκλίσεις στο κόρφο του αντι-ιμπεριαλιστικού στρατοπέδου


Το Μάιο 2017, ο Τιερί Μεϊσάν εξηγούσε στο Russia Today γιατί οι Νοτιοαμερικανικές ελίτ ακολουθούν λάθος πορεία ενώπιον του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού. Επέμενε για την αλλαγή παραδείγματος των σημερινών ένοπλων συγκρούσεων και την ανάγκη να επανεξετάσουμε ριζικά τον τρόπο να υπερασπιστεί η Πατρίδα.
Τιερί Μεϊσάν
Όταν η χώρα του δέχθηκε επίθεση από τους τζιχαντιστές, το 2011, ο πρόεδρος Μπασάρ αλ Άσαντ αντέδρασε ενάντια στο ρεύμα: αντί να ενισχύει τις αρμοδιότητες των υπηρεσιών ασφαλείας, τις μείωσε. Έξι χρόνια αργότερα, η χώρα του είναι στο σημείο να βγει νικήτρια του μεγαλύτερου πολέμου μετά τον πόλεμο του Βιετνάμ. Το ίδιο είδος επίθεσης συμβαίνει στη Λατινική Αμερική, όπου δημιουργεί μια πολύ πιο κλασική απάντηση. Ο Τιερί Μεϊσάν
εκθέτει εδώ τη διαφορά στην ανάλυση και τη στρατηγική των πρόεδρων Άσαντ από τη μια πλευρά, Μαδούρο και Μοράλες από την άλλη. Δεν πρόκειται να θέτει τους ηγέτες σε ανταγωνισμό, αλλά να καλέσει τον καθένα να εξέλθει από τις πολιτικές κατηχήσεις και να λαμβάνει υπόψη την εμπειρία των πρόσφατων πολέμων.
Η επιχείρηση αποσταθεροποίησης της Βενεζουέλας συνεχίζεται. Πρώτον, βίαιες ομάδες, διαδηλώνοντας κατά της κυβέρνησης, σκότωναν περαστικούς, ακόμα και πολίτες που ενώθηκαν μαζί τους. Σε δεύτερο στάδιο, οι μεγάλες εταιρείες διανομής τροφίμων διοργάνωσαν ελλείψεις στα σούπερ μάρκετ. Στη συνέχεια, μερικά μέλη των δυνάμεων ασφαλείας επιτέθηκαν σε υπουργεία, κάλεσαν για εξέγερση και εισήλθαν στη παρανομία.
Ο διεθνής Τύπος συνεχίζει να αποδίδει τους νεκρούς στις διαδηλώσεις στο «καθεστώς», ενώ πολλά βίντεο μαρτυρούν ότι σκόπιμα δολοφονήθηκαν από τους ίδιους τους διαδηλωτές. Με βάση αυτών των ψευδών στοιχείων, αποκαλεί «δικτάτορα», τον πρόεδρο Νίκολας Μαδούρο, όπως έπραξε, πριν από έξι χρόνια, για τον Μουαμάρ Καντάφι και τον Μπασάρ αλ Άσαντ.