Τρίτη, 24 Απριλίου 2018

Τό κράτος τοῦ Βατικανοῦ τό 1961 διέγραψε ἀπό τό Συναξαριστή τόν ἅγιο Γεώργιο! Μὲ αὐτοὺς ποθοῦν οἱ οἰκουμενιστὲς τὴν ἕνωση…




(...) Ἦταν τότε πού ὁ Διοκλητιανός ἐξαπέλυσε τόν μεγάλο, τόν φοβερότερο ἴσως, διωγμό κατά τῶν χριστιανῶν (303 μ.Χ.). Εἶχε προηγηθεῖ ἡ αὐτοαναγόρευσή του σέ «Δίιο», δηλαδή προστατευόμενο τοῦ Δία καί στή συνέχεια σέ θεό, κατά τή συνήθεια τῶν αὐτοκρατόρων τῆς παρηκμασμένης ρωμαϊκῆς αὐτοκρατορίας. Ἦταν τόσο τό πάθος τοῦ Διοκλητιανοῦ κατά τῶν χριστιανῶν, ὥστε διέταξε νά κοπεῖ νόμισμα μέ τή μορφή του, φυσικά, καί μέ τήν ἐπιγραφή «νά ἐξαφανιστοῦν οἱ χριστιανοί»!
Οἱ Ρωμαῖοι, συνηθισμένοι νά βλέπουν αἷμα νά χύνεται στά ἀμφιθέατρα, βρῆκαν τρόπο νά διασκεδάζουν τήν ἀνία τους παρακολουθώντας τά μαρτύρια τῶν χριστιανῶν. Μεταξύ τῶν μαρτύρων αὐτῶν ἦταν καί ὁ Γεώργιος ἀπό τήν Καππαδοκία, νεαρός ἀξιωματοῦχος τῆς αὐτοκρατορίας.
Ἡ ἄρνησή του νά θυσιάσει στούς θεούς καί στόν θεοποιημένο αὐτοκράτορα ὁδήγησε τόν Γεώργιο στό ἑδώλιο τοῦ κατηγορουμένου καί, στή συνέχεια, στούς βασανιστές. Ἡ παραδειγματική τιμωρία ἑνός ἀνυπότακτου στόν αὐτοκράτορα ἀξιωματούχου ἦταν θέαμα ἐνδιαφέρον γιά τούς Ρωμαίους. Τό παρακολούθησε καί ὁ ἴδιος ὁ Διοκλητιανός συνοδευόμενος ἀπό τή σύζυγό του Ἀλεξάνδρα.
Ὁ Γεώργιος παρέμεινε ἄκαμπτος στά ἀλλεπάλληλα φοβερά βασανιστήρια, νικητής ἐπί τῶν τυράννων. Ἡ σταθερότητά του εἶχε ὡς ἀποτέλεσμα νά προσελκύσει στήν πίστη τοῦ Χριστοῦ κάποιους ἀπό τούς δημίους του. Ἀκόμη καί οἱ ἀκόλουθοι τοῦ Διοκλητιανοῦ Θεωνᾶς, Καισάριος καί Ἀντωνίνος ὁμολόγησαν πίστη στόν Χριστό καί μαρτύρησαν στή φωτιά (ἑορτάζονται τήν 20ή Ἀπριλίου). Ἡ βασίλισσα Ἀλεξάνδρα ὁμολόγησε ὡς Θεό τόν Ἰησοῦ Χριστό μπροστά στόν σύζυγό της, ὁ ὁποῖος τήν καταδίκασε σέ ἀποκεφαλισμό. Πέθανε στή φυλακή πρίν ἀπό τήν ἐκτέλεση τῆς ποινῆς(ἑορτάζεται τήν 21η Ἀπριλίου).

Στὴν ἄτεκνη γυναίκα γιὰ τὰ παιδιὰ (ἁγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς)





Πικρὰ παραπονιέσαι πὼς δὲν ἔχεις παιδιά. Παραπονιέσαι γιὰ τὸν ἄνδρα σου, ποὺ τὸν θεωρεῖς ὑπαίτιο. Καὶ ἀκόμα τολμᾶς νὰ παραπονεθεῖς καὶ γιὰ τὸν Δημιουργό σου. Μὴν ἁμαρτάνεις φορτώνοντας τὴν ψυχή σου, ἀλλὰ ὑποτάξου στὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ. Διότι ὁ Θεὸς εἶναι ἡ αἰτία τῶν παιδιῶν, ἐνῶ οἱ γαμήλιοι σύντροφοι εἶναι μόνο τὰ κανάλια μέσω τῶν ὁποίων ἐμφανίζονται τὰ παιδιὰ στὸν κόσμο, κατὰ τὴν πρόνοια τοῦ Θεοῦ καὶ κατὰ τὸ στοργικὸ θέλημά Του.
Στὴ Βίβλο τῆς ζωῆς εἶναι γραμμένη ἡ ἑξῆς περίπτωση: ἡ Ραχήλ, ἡ γυναίκα τοῦ Ἰακώβ, δὲν εἶχε παιδιά. Καὶ στὴν πίκρα της ἡ Ραχὴλ μάλωσε τὸν ἄνδρα της τὸν Ἰακὼβ καὶ τοῦ εἶπε:
«Δὸς μοὶ τέκνα, εἰ δὲ μή, τελευτήσω ἐγὼ» (Γέν. 30, 1). Παραξενεύθηκε ὁ Ἰακὼβ μὲ τὴν ἀφροσύνη τῆς γυναίκας του: «Θυματωθεῖς δὲ Ἰακὼβ τὴ Ραχὴλ εἶπεν αὐτή: μὴ ἀντὶ Θεοῦ ἐγὼ εἰμί, ὃς ἐστέρησε σὲ καρπὸν κοιλίας;» (Γέν. 30, 2).

Τέσσερεις γρήγορες ... «κατραπακιές» στή Νέα Τάξη καί τή Νέα Ἐποχή






Πρωτοπρ. Ἰωάννη Φωτοπούλου
ἐφημερίου Ἱ. Ν. Ἁγίας Παρασκευῆς Ἀττικῆς

«Ἐπιτέλους νά γελάσει καί λίγο τά χειλάκι μας...», εἶπε ἕνας καλός φίλος καί ἀδελφός μετά τήν ἀπαξιωτική ἀπόφαση τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας γιά τό νεοεποχήτικο μάθημα τῶν Θρησκευτικῶν. Ἀλλά δέν εἶναι μόνο αὐτή ἡ ἀπόφαση πού μᾶς ἔκανε ἐμᾶς τούς ἁπλούς Ἕλληνες νά ἀναθαρρήσουμε. Τέσσερα ἠχηρά χαστούκια δέχθηκε τό νεοταξικό-νεοεποχήτικο σύστημα αὐτές τίς μέρες:
Α) τό συλλαλητήριο γιά τή Μακεδονία. Ὁ κυρίαρχος ἑλληνικός λαός μέ τόν Θούριο τοῦ Μίκη Θεοδωράκη ἔδειξε στήν ναζιστική μπότα τῆς Νέας Τάξης πού ποδοπατᾶ ὅλον τόν κόσμο ὅτι αὐτός ὁ καταφρονούμενος συστηματικά λαός παρά τήν ἐξωτερική γύμνια του εἶναι ντυμένος μέ τήν ρωμαίϊκη δόξα του καί τήν ἑλληνική λεβεντιά του. Διεκήρυξε παντοῦ urbi et orbi ὅτι παρά τίς φανερές καί ἀόρατες ἀπειλές δέν ἐκποιεῖ τόν πολύτιμο τόπο του, τήν πατρίδα του, τήν ἱστορία του.


Β) ἡ ἀπόφαση τοῦ Πλημμελειοδικείου Αἰγείου πού ἀθώωσε τόν Σεβ. Μητροπολίτη Καλαβρύτων, ὁ ὁποῖος λόγῳ κάποιας ἀναρτήσεώς του στό διαδίκτυο- ἀρκετά ὀξείας εἶναι ἀλήθεια-πού μιλοῦσε αὐστηρά καί «τά ἔψελνε» στούς ὁμοφυλόφιλους κατηγορήθηκε γιά παράβαση τοῦ ἀντιρατσιστικοῦ

Καὶ ὁ Μητροπολίτης Πειραιὰ κατὰ Γαβρόγλου γιὰ τὴν ἀφαίρεση τῆς θρησκευτικῆς ἀγωγῆς





Στὸ ΣτῈ κατατέθηκε νέα αἴτηση ἀκύρωσης κατὰ τοῦ διατάγματος γιὰ τὸ νέο ὀργανισμὸ τοῦ ὑπουργείου Παιδείας.


Ὄχι μόνο δὲν ἀπέσυρε ἡ Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος τῆς αἴτησή της ποὺ εἶχε καταθέσει πρὸ δεκαημέρου στὸ Συμβούλιο τῆς Ἐπικρατείας κατὰ τοῦ Προεδρικοῦ Διατάγματος 18/2018 (νέος ὀργανισμὸς ὑπουργείου Παιδείας), ὅπως εἶχε ζητήσει ὁ ὑπουργὸς Παιδείας Κωνσταντῖνος Γαβρόγλου (18.4.2018), ἀλλὰ ἀντίθετα σήμερα κατατέθηκε νέα αἴτηση ἀκύρωσης ἀπὸ τὴν Ἱερὰ Μητρόπολη Πειραιά, τὸν Μητροπολίτη Πειραιὰ Σεραφεὶμ Μεντζελόπουλο, κ.λ.π.
Πρὸ δεκαημέρου ξεκίνησε νέα ἀντιπαράθεση μεταξύ τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος καὶ τῆς Κυβέρνησης καὶ εἰδικὰ μὲ τὸν ὑπουργὸ Παιδείας, καθὼς ἀπὸ τὸ νέο ὀργανισμὸ τοῦ ὑπουργείου Παιδείας (Π.Δ. 18/2018) ἀφαιρέθηκε ἀπὸ τὴν ἀποστολὴ τοῦ ἐν λόγω ὑπουργείου ἡ «ἀνάπτυξη τῆς θρησκευτικῆς συνείδησης». Δηλαδὴ ἀφαιρέθηκε ἀπὸ τὴν ἀποστολὴ τοῦ ὑπουργείου Παιδείας ἡ θρησκευτικὴ ἀγωγὴ τῶν νέων.
Ἀκολούθησε πρὸ ὀλίγων ἡμερῶν (18.4.2018), μία συνάντηση κατόπιν αἰτήματος τῆς Διαρκοῦς Ἱερᾶς Συνόδου τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, μὲ τὸν κ. Γαβρόγλου. Στὴν ἐνημερωτικὴ αὐτὴ συνάντηση, ἀπὸ τὴν πλευρὰ τῆς Ἐκκλησίας παραβρέθηκαν ὁ Μητροπολίτης Ὕδρας, Σπετσῶν καὶ Αἰγίνης Ἐφραὶμ Στενάκης καὶ ὁ Μητροπολίτης Μεσσηνίας Χρυσόστομο Σαββάτος.

Δευτέρα, 23 Απριλίου 2018

Οἱ Μυροφόρες δὲν ὑπολόγισαν τίποτε, γιατὶ εἶχαν πνευματικὴ κατάσταση καὶ ἐμπιστεύθηκαν στὸν Χριστό





Ἁγίου Παϊσίου Ἁγιορείτου, Λόγοι Β΄, «Πνευματικὴ ἀφύπνιση», ἔκδ. Ἱερὸν Ἡσυχαστήριον «Εὐαγγελιστὴς Ἰωάννης ὁ Θεολόγος», Βασιλικὰ Θεσσαλονίκης 1999

Σήμερα λείπουν καὶ οἱ δυὸ παλληκαριές· οὔτε πνευματικὴ παλληκαριὰ ὑπάρχει, ἡ ὁποία γεννιέται ἀπὸ τὴν ἁγιότητα καὶ τὴν παρρησία στὸν Θεό, γιὰ νὰ ἀντιμετωπισθῆ μιὰ δυσκολία μὲ πνευματικὸ τρόπο, οὔτε φυσικὴ παλληκαριὰ ὑπάρχει, ὥστε νὰ μὴ δειλιάση κανεὶς σὲ ἕναν κίνδυνο. Πρέπει νὰ ἔχη κανεὶς πολλὴ ἁγιότητα, γιὰ νὰ φρενάρη ἕνα μεγάλο κακό, ἀλλιῶς ποῦ νὰ στηριχθῆ;
Μιὰ ψυχὴ σὲ ἕνα μοναστήρι ἂν ἔχη πνευματικὴ παλληκαριά, νὰ δῆς, τὸν ἄλλον ποὺ ἔρχεται μὲ κακὸ σκοπὸ θὰ τὸν καθηλώνη μὲ τὸ ἕνα πόδι μέσα ἀπὸ τὴν μάνδρα καὶ μὲ τὸ ἄλλο ἀπ᾿ ἔξω ! Θὰ τὸν χτυπάη στὸ κεφάλι μὲ πνευματικὸ τρόπο, μὲ τὸ κομποσχοίνι, μὲ τὴν εὐχή, καὶ ὄχι μὲ τὸ πιστόλι. Λίγη προσευχὴ θὰ κάνη, καὶ ὁ ἄλλος θὰ μένη ἐκεῖ ἔξω ἀκίνητος! Θὰ μένη γιά... σκοπός! Μιὰ ψυχή, ἂν ἔχη πνευματικὴ κατάσταση, καὶ τὸ κακὸ θὰ φρενάρη καὶ τὸν κόσμο θὰ...
βοηθήση, καὶ γιὰ τὸ μοναστήρι θὰ εἶναι ἀσφάλεια. Οἱ Μυροφόρες δὲν ὑπολόγισαν τίποτε, γιατὶ εἶχαν πνευματικὴ κατάσταση καὶ ἐμπιστεύθηκαν στὸν Χριστό. Ἂν δὲν εἶχαν πνευματικὴ κατάσταση, ποῦ θὰ ἐμπιστεύονταν, γιὰ νὰ κάνουν αὐτὸ ποὺ ἔκαναν;


Στὴν πνευματικὴ ζωὴ καὶ ὁ πιὸ δειλὸς μπορεῖ νὰ ἀποκτήση πολὺ ἀνδρισμό, ἂν ἐμπιστευθῆ τὸν ἑαυτό του στὸν Χριστό, στὴν θεία βοήθεια. Μπορεῖ νὰ πάη στὴν πρώτη γραμμὴ νὰ πολεμήση καὶ νὰ νικήση. Ἐνῶ οἱ καημένοι οἱ ἄνθρωποι ποὺ θέλουν νὰ κάνουν τὸ κακό, καὶ παλληκαριὰ νὰ ἔχουν, φοβοῦνται, διότι αἰσθάνονται τὴν ἐνοχή τους καὶ μόνο στὴν βαρβαρότητά τους στηρίζονται. Ὁ ἄνθρωπος τοῦ Θεοῦ ἔχει θεϊκὲς δυνάμεις, ἔχει καὶ τὸ δίκαιο μὲ τὸ μέρος του. Βλέπεις, ἕνα κουταβάκι κάνει «γὰβ-γὰβ» καὶ φεύγει ὁ λύκος, γιατὶ αἰσθάνεται ἐνοχή. Οἰκονόμησε ὁ Θεὸς καὶ ὁ λύκος νὰ φοβᾶται ἀπὸ ἕνα κουταβάκι, γιατὶ αὐτὸ ἔχει δικαιώματα στὸ σπίτι τοῦ νοικοκύρη του, – πόσο μᾶλλον ὁ ἄνθρωπος ποὺ πάει νὰ κάνη κακὸ μπροστὰ στὸν ἄνθρωπο ποὺ ἔχει Χριστὸ μέσα! Γι' αὐτὸ μόνον τὸν Θεὸ νὰ φοβώμαστε, ὄχι τοὺς ἀνθρώπους, ὅσο κακοὶ καὶ νὰ εἶναι. Ὁ φόβος τοῦ Θεοῦ καὶ τὸν πιὸ δειλὸ τὸν κάνει παλληκάρι. Ὅσο ἑνώνεται κανεὶς μὲ τὸν Θεό, τόσο δὲν φοβᾶται τίποτε.
Ὁ Θεὸς θὰ βοηθήση στὶς δυσκολίες. Ἀλλὰ γιὰ νὰ δώση ὁ Θεὸς τὴν θεϊκὴ δύναμη, πρέπει καὶ ὁ ἄνθρωπος νὰ δώση αὐτὸ τὸ λίγο ποὺ μπορεῖ.

θρησκευτικά


orthodoxia-ellhnismos

Κυριακή, 22 Απριλίου 2018

Mέτρο της πιστότητας η στιγμή της ήττας



Σήμερα λοιπόν τιμοῦμε τούς ἀνθρώπους πού ἀποδείχθηκαν πιστοί, ἐκείνους πού ἐνῶ ἦσαν ἀδύναμοι δέν τό ἔβαλαν στά πόδια καί ἐκείνους πού μπροστά στήν ἥττα καί τήν τραγωδία ἀναδείχθηκαν πιστοί μαθητές. ῎Ας τούς θυμόμαστε, ὄχι μόνο ὅταν βλέπουμε πόσο δοξάστηκαν, ὅπως σήμερα στή Θεία Λειτουργία, ἀλλά καί γιά νά ρωτοῦμε τόν ἑαυτό μας· Μοιάζουμε, σέ κάποιο βαθμό, μέ ὁποιονδήποτε ἀπό αὐτούς; ῞Οταν ὁ Χριστός μοιάζει ἡττημένος, ἔχω τή δύναμη νά κάνω ἕνα βῆμα μπροστά καί νά πῶ «εἶμαι κι ἐγώ μαθητής Του», τή στιγμή πού σέ ἀνέφελους καιρούς ἤμουν συγκρατημένος, ἀβέβαιος, διστακτικός καί ἔθετα στόν ἑαυτό μου, ἤ μᾶλλον ἔθετα στόν Κύριο, ἕνα σωρό ἐρωτήματα;

ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ ΑΘΗΝΑΓΟΡΑΣ 70 χρόνια από την εκλογή στον Οικουμενικό Θρόνο _Επέτειος χαράς ή οδύνης;


Αποτέλεσμα εικόνας για πατριαρχησ αθηναγορας 


Φυλλάδιο που εξέδωσε η "Σύναξη Κληρικών και Μοναχών" με αφορμή Διεθνές Συνέδριο με θέμα την επέτειο εκλογής του Αθηναγόρα στον Οικουμενικό Θρόνο και την ίδρυση του ΠΣΕ, που διοργανώνεται στη Θεσσαλονίκη 19-20.4.2018. 

Σύμφωνα με τη διδασκαλία της Εκκλησίας μας κάθε κεκοιμημένος, δίκαιος ή άδικος, παραδίδεται στη φιλάνθρωπη κρίση και το έλεος του Κυρίου μας. 
Για το λόγο αυτό και η Εκκλησία μας κηδεύει όλους και μετά θάνατον δεν αναφέρεται πλέον στα αμαρτωλά πεπραγμένα και φυσικά δεν καταδικάζει κανένα μετά θάνατον. Η πάγια αυτή πράξη της Εκκλησίας μας έχει μόνο μία εξαίρεση: τους αιρετικούς!
Και αυτό, διότι, ενώ κάθε άνθρωπος με το θάνατό του σταματά να βλάπτει τους άλλους, δεν συμβαίνει το ίδιο με τον αιρετικό. Ο αιρετικός συνεχίζει να βλάπτει ψυχές ανθρώπων, διότι το αιρετικό και πλανεμένο φρόνημά του επιζεί και μετά το θάνατό του.
Έτσι, ως Χριστιανοί οφείλουμε να σιωπούμε και να μην ασχολούμαστε με τα αμαρτήματα των κεκοιμημένων, αλλά όταν όμως πρόκειται για ζητήματα πλανεμένου ήθους και αιρέσεως, αναλόγως της θέσεως που έχουμε στην Εκκλησία και των ψυχικών και πνευματικών μας χαρισμάτων υποχρεούμαστε να ενεργούμε, ώστε το αιρετικό και πλανεμένο φρόνημα να μη συνεχίζει το ψυχοφθόρο έργο του στα μέλη της Εκκλησίας μας.


Αφορμή για το φυλλάδιο αυτό μας έδωσε η διοργάνωση διεθνούς συνεδρίου από τη Θεολογική Σχολή του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, με θέμα: 
«Αθηναγόρας και Οικουμένη: 70 Χρόνια από την εκλογή του Πατριάρχη Αθηναγόρα στον Οικουμενικό Θρόνο και από την ίδρυση του Π.Σ.Ε.», Θεσσαλονίκη 19-20.4.2018.

Θα περιμέναμε από τους διοργανωτές του συνεδρίου αλλά και τους πνευματικούς επιγόνους του Αθηναγόρα να πάρουν σαφή και