Πέμπτη, 22 Φεβρουαρίου 2018

Πώς η Αγγλία γκρεμίζει το συρματόπλεγμα της παγκοσμιοποίησης και πού μας οδηγεί



Του Κωνσταντίνου Βέργου*


Η συνθήκη GATT το 1947 και ο Παγκόσμιος Οργανισμός Εμπορίου το 1995 (όπου σημειωτέον δεν συμμετείχαν η Γιουγκοσλαβία και η Συρία, οι οποίες όλως τυχαίως ‘ισοπεδώθηκαν’ μετα απο ‘δημoκρατικές δυνάμεις’ της δύσης), αποτέλεσαν προπομπούς της Παγκοσμιοποίησης. Ομως, η συμφωνία NAFTA (1994) και οι επερχόμενες CETA, TTIP και Trans-Pacific Partnership (TPP), ήταν εκείνες οι συμφωνίες που
όχι απλά μείωσαν δραματικά δασμούς, αλλά οδηγούν σε προνομιακό νομικό καθεστώς τις πολυεθνικές έναντι των εθνικών εταιριών, αλλά και των εθνικών κρατών και πολιτών! Όλα αυτά έφεραν ανάπτυξη για λίγους και δεινά για πολλούς και άσχημο τέλος. Η Παγκοσμιοποίηση, δηλαδή η παγκόσμια οικονομική και πολιτισμικήενοποίηση προς όφελος των πολυεθνικών, οδήγησε σε κατάρρευση την παγκόσμια οικονομία.

Αποτελέσματα της Παγκοσμιοποίησης

Οι πολυεθνικές, κυρίως 300 περίπου εταιρίες, κατάφεραν μέσα στα τελευταία 50 χρόνια να υφαρπάξουν 20% του παγκόσμιου πλούτου. Το κέρδος απο το μερίδιο αυτό, μέσα απο αδιαφανή τριγωνικά εταιρικά σχήματα το ‘πάρκαραν’ σε φορολογικούς παράδεισους , με εικονικά τιμολόγια, και με κομμάτι αυτού καταφέρνουν εκτοτε να εξαγοράζουν πολιτικούς, να εκβιάζουν κυβερνήσεις και αγορές και να εγκαθιδρύσουν, μεσα απο τους Οργανισμούς τους (think tanks, επιτροπές σε Κομισιόν-ΕΕ και ΗΠΑ, εξαγορασμένα ΜΜΕ, με υπερεθνικούς οργανισμους-οπως Παγκόσμια τραπεζα- και περιοδικές συναντησεις με ηγετες οπως Νταβός Φόρουμ, Trilateral Agreement, Μπιλντεμπεργκ κλαμπ) συγκαλυμμένη παγκόσμια δικτατορία.

ΜΑ ΚΟΥΜΠΟΥΡΕΣ και οι 83 δεσποτάδες;;


Γράφει ὁ π. Νικόλαος Μανώλης
Ὁ μακαριστός ὁμολογητής θεολόγος Νικόλαος Σωτηρόπουλος σέ μία Ὁμιλία του ἔλεγε τά ἑξῆς συγκλονιστικά πού ἀποτελοῦν τόν καλύτερο πρόλογο στό ἄρθρο τοῦ ἀγαπητοῦ δημοσιογράφου  Γαβριήλ Λαμψίδη πού ἀκολουθεῖ: 

“Τί ἔκαναν ψευδοσύνοδοι, λῃστρικές σύνοδοι ἀναξίων ἐπισκόπων; Καθήρησαν καί ἐξόρισαν ἐπανειλημμένως τούς μεγαλυτέρους Πατέρας καί Διδασκάλους τῆς Ἐκκλησίας. Τόν Ἀθανάσιο καί τόν Χρυσόστομο. Πέντε φορές Σύνοδοι ἐπισκόπων καθήρησαν καί ἐξόρισαν τόν Ἀθανάσιο, 17 χρόνια στήν ἐξορία ὁ Ἀθανάσιος. Ἐπανειλημμένως ἐξορίστηκε καί ὁ Χρυσόστομος. Καί τί εἶπε ὁ Χρυσόστομος; Ἕνα λόγο πού εἶναι αἰώνιος κόλαφος ἐναντίον τῶν κακῶν ἐπισκόπων. «Οὐδέν δέδοικα ὡς ἐπισκόπους πλήν ἐνίων». Τί τράβηξε ὁ ἅγιος Χρυσόστομος ἀπό τούς κακούς ἐπισκόπους! «Τίποτα δέν φοβήθηκα ὅσο τούς ἐπισκόπους ἐκτός ἀπό λίγους». Ἕνας ἐπίσκοπος εἶναι ἤ τοῦ ὕψους ἤ τοῦ βάθους. Ἤ μεγάλος ἅγιος ἤ μεγάλο θηρίο. Ἐξαρτᾶται. Ἄν κρατάει τά ἅγια δισκοπότηρα μέ φόβο καί τρόμο ὑψώνεται, ἄν εἶναι ἀναίσθητος καταπίπτει, τόν ἐγκαταλείπει ἡ Χάρις καί γίνεται θηρίο τῆς ἀβύσσου.«Τίποτα δέν φοβήθηκα ὅσο τούς ἐπισκόπους ἐκτός ὀλίγων»”. 


τοῦ Γαβριήλ Λαμψίδη
Περαία 14 Φεβρουαρίου 2018
ΚΟΥΜΠΟΥΡΕΣ
και οι 83 δεσποτάδες!
ΔΕΝ ΓΝΩΡΙΖΟΥΝ

Τετάρτη, 21 Φεβρουαρίου 2018

Πως να προσευχόμαστε σωστά, Αγίου Πορφυρίου Καυσοκαλυβίτου


Να προσεύχεσθε στον Θεό με ανοικτά τα χέρια. Αυτό είναι το μυστικό των αγίων. Μόλις άνοιγαν τα χέρια τους, τους επεσκέπτετο η θεία χάρις. Οι Πατέρες της Εκκλησίας χρησιμοποιούν ως πιο αποτελεσματική τη μονολόγιστη ευχή: «Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησόν με».
Το κλειδί για την πνευματική ζωή είναι η ευχή. Την ευχή δεν μπορεί κανείς να τη διδάξει, ούτε τα βιβλία, ούτε ο γέροντας, ούτε κανείς. Ο μόνος διδάσκαλος είναι η θεία χάρις. Αν σας πω ότι το μέλι είναι γλυκό είναι ρευστό είναι έτσι κι έτσι, δεν θα καταλάβετε, αν δεν το γευθείτε. Το ίδιο και στην προσευχή, αν σας πω, «είναι έτσι, νιώθεις έτσι» κ.λπ. δεν θα καταλάβετε, ούτε θα προευχηθείτε, «ει μη εν Αγίω Πνεύματι».
Μόνο το Πνεύμα το Άγιον μόνο η χάρις του Θεού μπορεί να εμπνεύσει την ευχή.

Α-φύσικη παιδεία εισάγεται πλέον στήν Ελλάδα ερήμην μας.






Ο Θεός χάρισε στο έθνος μας αυτά τα εκλεκτά πνεύματα, τους Αγίους Πατέρες της Εκκλησίας μας, και μας έδωσε το σπουδαίο προνόμιο (αλλά και την μεγάλη ευθύνη) να έχουμε κοινή γλώσσα, την πλουσιότερη σε έννοιες, έτσι ώστε με μοναδικό τρόπο εμείς ιδιαίτερα οι Έλληνες να μπορούμε να εννοήσουμε αυτά τα υψηλά νοήματα (κατά το λόγο του Κυρίου:"εννοήσατε πάντα ταύτα;")..
Αυτή είναι η πραγματικότητα. Σήμερα όμως αυτή η οπτική της ιδιαίτερης αξίας της γλώσσας και του έθνους μας, όπως και της ελληνο-Ορθόδοξης Πατερικής παράδοσης, θεωρείται "εθνοφυλετισμός" και κατατάσσεται μαζί με τον θρησκευτικό φονταμενταλισμό.
Όλοι αυτοί οι θησαυροί δεν είναι μόνο αχρησιμοποίητοι και περιφρονημένοι, αλλά σκόπιμα κρυμμένοι. Δεν τους γνωρίζουμε, δεν τους διδασκόμαστε..
Κάποιες μικρές παραπομπές, κάτω από κάποια κεφάλαια στα βιβλία των θρησκευτικών, στα πλαίσια ενός ημίωρου μαθήματος 1-2 φορές την εβδομάδα... Δηλαδή τίποτα..
Με παραπλήσιο τρόπο συρρικνώνεται και η διδασκαλία των αρχαίων φιλοσόφων που σαν "προδρομικός λόγος" οδηγεί στον ΟΝΤΩΣ Λόγο.
Σκουπίδια επί σκουπιδιών.. ειδικά τα τελευταία χρόνια στα σχολεία..

Ορθόδοξη παραγωγή από την Αγία Ρωσία


 ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΟ ΟΡΘΟΔΟΞΟ ΤΡΙΑΣΔΙΑΣΤΑΤΟ ΑΡΧΕΙΟ ΕΙΚΟΝΑΣ (3D) 
Ρωσικά Κινούμενα Σχέδια

σχόλιο Γ.Θ : Την ώρα που η Δύση καλλιεργεί από τα σχολεία μέχρι το Hollywood τα Νεοταξικά δηλητήρια, η Ρωσία δημιουργεί την μία Ορθόδοξη παραγωγή μετά την άλλη.
Να ζήσεις Ρωσία! Να σκορπάς το Φως του Χριστού σε όλη την Οικουμένη!


ΤΟ ΘΑΥΜΑΣΤΟ ΤΑΞΙΔΙ ΤΗΣ ΣΕΡΑΦΕΙΜΑ

Τρέιλερ Ρωσικής ταινίας με θέμα τον Άγιο Ιάκωβο Τσαλίκη

Ὅταν ἡ Θεία Χάρις σταμάτησε τὸ διαζύγιο !





Ἀληθινὴ Ἱστορία
Τολμῶ νὰ διηγηθῶ τὴν ἐμπειρία μας μὲ σκοπὸ νὰ ἀφυπνιστοῦν καὶ ἄλλα ζευγάρια, ποὺ τυχὸν ἀντιμετώπισαν ἢ ἀντιμετωπίζουν καταστάσεις παρόμοιες μὲ αὐτὲς ποὺ βιώσαμε ἐμεῖς. Εἶμαι 46 ἐτῶν. Πρὶν εἴκοσι χρόνια παντρευτήκαμε μὲ τὸν σύζυγό μου καὶ πραγματικὰ εἴχαμε ὅλες τὶς προϋποθέσεις ὥστε αὐτὸς ὁ γάμος νὰ εἶναι ἐπιτυχής. Ὑπῆρχαν βαθιὰ συναισθήματα ἀγάπης, σεβασμοῦ, ἐκτίμησης. Ἔτσι περάσαμε δεκαπέντε χρόνια ἀνέφελου βίου, τοῦ ὁποίου ἡ ὡραία εἰκόνα συμπληρώθηκε μὲ τὰ δύο παιδιά μας. Αὐτὸ δὲν σημαίνει ὅτι δὲν περάσαμε καὶ δύσκολες καταστάσεις. Κάποιες ἴσως ἀρκετὰ δύσκολες! Ὅμως, νιώθοντας ὁ ἕνας τὸν ἄλλο ὅλα, ὅσα προανέφερα, τὰ ἀντιμετωπίζαμε καὶ προχωρούσαμε στὴν κοινή μας ζωή. Ἡ προσωπική μας περιπέτεια ξεκίνησε ἀφοῦ συμπληρώσαμε δεκαπέντε χρόνια γάμου. Θὰ προσπαθήσω νὰ σκιαγραφήσω τὴν εἰκόνα τῆ ζωῆς μας τὴν τελευταία πενταετία, χωρὶς νὰ μπῶ σὲ λεπτομέρειες, γιατί αὐτὲς θὰ μποροῦσα νὰ γεμίσουν βιβλίο, πράγμα φυσικὰ ἀνέφικτο.

Ἡ καθημερινότητα καί ἡ ρουτίνα αὐτῆς – ἡ ὁποία ὅμως ἦταν γλυκιὰ γιατί συνοδευόταν ἀπὸ ὅ,τι καλὸ περιεῖχε αὐτὴ ἡ σχέση- ἄλλαζε δραματικὰ καὶ ἄρχισε νὰ γίνεται ἀνυπόφορη. Τὰ στοιχεῖα ποὺ τὴν χαρακτήριζαν πλέον, ἦταν γκρίνια, θυμός, ψυχικὴ κούραση, ἀπομάκρυνση, ἀπογοήτευση καὶ ἀπελπισία.